(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 10)
แม่นางเถี่ย
ข้านึกว่าเจ้าอยากเดินเล่น เพราะเบื่อเสียอีก
แต่ดูเหมือนว่า...
ดูเหมือนอะไรหรือ
เจ้ากำลังหาใครบางคนอยู่
เปล่าเสียหน่อย
เราเดินทางกันมาหลายวัน
เจ้ายังไม่เข้าใจคุณชายอีกหรือ
เจ้าพูดความจริง กับคุณชายได้ทุกเรื่อง
คุณชายเข้าใจหัวอกสตรีดี
หากมีอะไรที่คุณชายช่วยได้ ท่านจะช่วยจนถึงที่สุด
เรื่องนั้นข้าทราบดี
ข้าแค่ไม่แน่ใจว่าสหายข้า
มาถึงเอ๋อเหมยหรือยัง
(โรงเตี๊ยมเซียนเค่อไหล)
"โรงเตี๊ยมเซียนเค่อไหล"
อยู่นี่เอง
ท่านขอรับ วันนี้มีคนจองไว้เต็มแล้ว
สหายข้าจองไว้เองแหละ
นางสวมชุดบุรุษอีกแล้วสินะ
เจ้าไม่ใช่เถี่ยซินหลาน
รู้จักเถี่ยซินหลานหรือ
ปล่อยข้าก่อนสิ
ข้าเคยเจอเจ้ามาก่อนหรือไม่
ข้าไม่คิดเช่นนั้นนะ
- รู้จัก... - รู้จัก...
ข้าถามเจ้าก่อน ตอบข้ามา
รู้จักเถี่ยซินหลานใช่ไหม
- ใช่ - นางอยู่ไหน
พาข้าไปหานางหน่อย
เจ้าตามหานางด้วยเหตุใด
แล้วมันธุระกงการอะไรของเจ้า
เจ้าเป็นใคร
พักนี้มีคนตามรังควานแม่นาง
ข้าต้องกันไว้ก่อน
รังควานหรือ
หมายถึงนางแม่มดสองคน ที่ใส่ชุดแดงชุดเขียวใช่ไหม
- เป็นสตรีสองนาง - อย่าเรียกพวกนางว่าสตรีเลย
นางสองคนเป็นแม่มด
เถี่ยซินหลานกับข้า ต้องประสาทกินก็เพราะพวกนาง
ไม่พูดดีกว่า พาข้าไปหานางเร็ว
แม่นางเถี่ยไม่เคยพูดถึงสหายคนใด
ข้าขอถามชื่อเจ้าได้หรือไม่
นางไม่เคยพูดถึงสหายเลยหรือ
ผ่านไปแค่ไม่กี่วัน ก็มีจอมยุทธ์ชุดขาวมาช่วยเสียแล้ว
เจ้าไม่ยอมให้ข้าเจอนาง
สนใจนางล่ะสิท่า
ข้าพบแม่นางเถี่ยโดยบังเอิญ
ข้าไม่อยากให้นางเป็นอันตราย
หากเจ้าเป็นสหายนางจริง
โปรดบอกชื่อเจ้ามา
แล้วข้าจะส่งคน ไปตามแม่นางเถี่ยมาที่นี่
เจ้าไม่รู้หรือว่าเจ้าควรแนะนำตนเอง
ก่อนจะมาถามชื่อคนอื่น
ข้าชื่อฮวาอู๋ชเว
นี่หรือคนแซ่ฮวาที่ว่า
มู่หรงจิ่วกับเทพธิดาน้อย ต่างก็เกรงกลัวเจ้านี่
เถี่ยซินหลานมีจอมยุทธ์ชุดขาว ปกป้องจริงด้วย
อย่างนี้ข้าก็วางใจได้แล้ว
ไม่ไปเจอนางคงจะดีที่สุด
ไม่เช่นนั้นนางคงตามตอแยข้า จนสลัดไม่หลุดอีก
ข้าถามชื่อเจ้าได้หรือยัง
ข้าชื่อหนีเหล่าจือ
คุณชายหนี
ไม่ต้องมีพิธีรีตองหรอก เรียกชื่อข้าก็พอ
หนีเหล่าจือหรือ
คุณชาย
แม่นางเถี่ย
เหตุใดหมู่นี้เจ้าดูเศร้าสร้อยนัก
เปล่านี่เจ้าคะ
ข้าเพิ่งได้เจอคนคนหนึ่ง
เขาอ้างว่ามาตามหาเจ้า
ตามหาข้าหรือ เขาหน้าตาเป็นอย่างไรเจ้าคะ
เขารุ่นราวคราวเดียวกับข้า
ที่หน้าผากมีรอยแผลเป็น
ตอนนี้เขาไปไหนแล้วเจ้าคะ
มุ่งหน้าไปทางตะวันออก
แม่นางเถี่ย จะไปไหนหรือ
เซียวฮื้อยี้
แวะดูก่อน เร่เข้ามา
ผลไม้แช่อิ่ม
เซียวฮื้อยี้
ทางนี้ แวะชมก่อน
ตกใจหมด
เหตุใดท่านถึงทิ้งพวกเราไว้
หมายความว่าอย่างไร
มาหาว่าข้าทิ้งพวกเจ้าได้อย่างไร
ข้าคิดอุบายนั้นมาเพื่อทดสอบ ว่าพวกเจ้าวิทยายุทธ์แกร่งกล้าแค่ไหน
นายน้อย
ท่านมีแผนอะไรกันแน่
บอกมาเถิด
ข้ารู้สึกผิดต่อพวกเจ้านะ ถึงได้ซื้อขาหมูตุ๋นมาให้
ดูสิ กลิ่นหอมน่าดู
ข้านึกว่าท่านทิ้งเราไป เพราะแอบไปค้าขายเสียอีก
ดูพูดเข้า จะเป็นไปได้อย่างไร
ไปๆ ไปกินขาหมูกัน
ไปเร็ว
นายน้อย
มาขอรับ
นายน้อย ดื่มหน่อย
ไม่ต้องรีบร้อน
นั่งก่อนเถิด
ชิมขาหมูตุ๋นที่ข้าซื้อมาก่อน
ตุ๋นในน้ำหมักสิบปีเชียวนะ
อร่อยอย่าบอกใคร
จนข้าเกือบกลืนลิ้นไปด้วย
ลองชิมเร็วสิ
เป็นเช่นไรบ้าง
อร่อยมาก อร่อยจริงๆ
พอเอาไปตุ๋นกับน้ำหมักเก่าแก่ แล้วรสชาติต่างออกไปจริงๆ
- ถูกของเจ้า - รสเลิศนัก
เจ้ามะแม
เรามาดื่มให้นายน้อยกันไหม
มาสิ
นายน้อย ขอดื่มให้ท่านขอรับ
เอาสิ ขอบใจนะ
เรามาถึงเขาเอ๋อเหมยแล้ว
ท่านมีแผนอะไรต่อหรือ
แผนอะไร
เราจะขึ้นเขากันเมื่อใด
- เขาไหน - เขาเอ๋อเหมยอย่างไรเล่า
พรุ่งนี้เช้าเราจะขึ้นเขาไปเที่ยวกัน
นายน้อย
ข้าเกรงว่าเรา จะทำตามที่ท่านสั่งไม่ได้แล้ว
หมายความว่าอย่างไร
ไอ้เด็กเมื่อวานซืน
หยุดเล่นละครได้แล้ว
เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ
เจ้าแพะเฒ่า...
ในเหล้าใส่ยาไว้
เพื่อที่จะหลอกเจ้า
เราสองคนยอมดื่มจากโถเดียวกัน
ทว่า ก่อนดื่มเหล้า
เรากินยาต้านพิษไว้แล้ว
เหตุใดถึงทำเช่นนี้
เจ้าคิดว่ายาลึกลับของคฤหาสน์มู่หรง
มีค่าในสายตาพวกเราสิบสองนักษัตรหรือ
ข้าจะบอกความจริงให้
เจ้านั่นแหละเป้าหมายของเรา
ตอนเจ้ามะเส็งมาพบเรา
เขาบอกเราเรื่อง แผนที่ขุมทรัพย์จนหมดเปลือก
ในโลกนี้
มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่า สมบัติของเยี่ยนหนานเทียนอยู่ที่ใด
ด้วยเหตุนี้เราจึงไปที่คฤหาสน์มู่หรง
นึกว่าจะต้องประมือ กับมู่หรงจิ่วเสียแล้ว
ใครจะรู้ว่า
แม่นางผู้นั้นจะหนีไปก่อน
เราหาจนทั่ว แต่หาอย่างไรก็หาเจ้าไม่พบ
เราจึงเผาคฤหาสน์ทิ้งด้วยความโกรธ
พอมันถล่มลงมา เราถึงได้ค้นพบห้องลับ
กลายเป็นว่าเจ้าถูกขัง อยู่ในคุกใต้ดินที่มีแต่น้ำ
เป็นอย่างนี้นี่เอง
เจ้าฉลูคิดออกว่า พอเจ้าออกจากคุกใต้ดินได้เมื่อไหร่
เจ้าต้องไปที่ที่เก็บสมบัติ ของเยี่ยนหนานเทียนเป็นที่แรก
เจ้าฉลูก็เลยวางกับดัก ลวงให้เจ้ามาติดกับ
เจ้าคิดแผนนี้เองหรือ
นึกไม่ถึงล่ะสิ
คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ
ใครจะไปรู้ว่าเจ้าวัวโง่ จะคิดอุบายเยี่ยงนี้ได้
เจ้าถอนหายใจไปไย
ในยุทธภพ ก็มีใครหลายคน ตกหลุมพรางของเจ้าฉลู
เจ้าไม่ใช่คนแรกหรอก
เห็นเจ้าอยู่กับธิดา ของราชสีห์คลั่ง เถี่ยจ้าน
เราก็พอเดาได้ว่า เจ้าต้องเกี่ยวพันกับสิบคนโฉด
เราจึงลองเอ่ยนาม หนึ่งในสิบคนโฉดเล่นๆ ดู
ใครจะรู้ว่าเจ้าจะงับเหยื่อทันที
ว่าแล้วเชียว
จู่ๆ จอมวายร้ายผู้เลื่องชื่อ อย่างสิบสองนักษัตร
จะซื่อสัตย์และเชื่อฟัง ขึ้นมาได้อย่างไร
ข้าเองก็ประมาทเกินไป
พวกเราเป็นถึงสมาชิกสิบสองนักษัตรนะ
หากไม่ใช่เพื่อหลอกเจ้า
เราก็คงไม่แลหลี่ต้าจุ่ยหรอก ต่อให้เขาจะอยู่ที่นี่ก็ตาม
แต่เดิมเราตั้งใจจะฆ่าเจ้า
หลังหาสมบัติเจอ
แต่ทันทีที่มาถึงเขาเอ๋อเหมย
เจ้าดันพยายามหนีเสียนี่
พอลองมาคิดๆ ดูแล้ว
สมบัติก็น่าจะอยู่ ในเขาเอ๋อเหมยแห่งนี้นี่แหละ
เราเลยวางยาเจ้าเสีย
พ่อหนุ่ม หากเจ้าพูดความจริงกับเรา
เราจะเมตตาปล่อยเจ้าไป
แต่หากเจ้าพยายามตุกติก...
พับผ่าสิ
เจ้าได้ลิ้มรสความทรมานแน่
ไอ้เด็กเมื่อวานซืน
- หัวเราะอะไรของเจ้า - ไอ้เฒ่าหนังเหนียว
เจ้าคิดจริงๆ หรือ
ว่าข้าจะหลงกลกระจอกๆ ของเจ้า
มีอะไรก็พูดมา อย่าเฉไฉ
ข้าก็อยากบอกเจ้าอยู่หรอก
แต่เกรงว่าเจ้าจะตายเสียก่อน ที่ข้าจะเล่าจบน่ะสิ
ขาหมูตุ๋นไม่มียาพิษหรอก
ไม่มีเลยสักนิด
ข้ากะจะขึ้นเขาไปตามหาสมบัติ
แต่ขนาดว่าข้าไม่อยาก ให้พวกเจ้าไปด้วย
ข้าก็ยังอุตส่าห์ซื้อขาหมูมาฝาก
ปราศจากยาพิษเสียด้วย
- เจ้าไม่คิดว่าข้า... - เจ้ามีแผนอะไร
อย่าลืมนะ
ว่าพวกเจ้าไม่กล้าวางยาข้าจนตาย เพราะเจ้าต้องการให้ข้าหาสมบัติให้
แต่สำหรับข้าน่ะ
จะวางยาพิษพวกเจ้าจนตายก็ย่อมได้
นั่นสินะ พวกข้ามันโง่จริงๆ
ไม่รู้อะไรเอาเสียเลย
จะไปโดนวางยาเช่นนั้นได้อย่างไร
ก็ใช่น่ะสิ
อย่าเชื่อคำพูดข้าเชียว
อย่าแตะจุดฝังเข็มที่ห้า ใต้หน้าอกด้วย
ข้ารับรองเลยว่าแตะไปก็ไม่เป็นไร
สูงขึ้นอีกหน่อย
ถึงจะเจ็บอยู่สักหน่อย
แต่พวกเจ้าไม่ตายในเร็วๆ นี้หรอก
เจ้ายังพอมีเวลาฆ่าข้าก่อน
- เจ้าฉลู ค้นตัวเจ้านี่หายาถอนพิษ - ได้
มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะเก็บยาถอนพิษ ไว้กับตัวให้คนอื่นหาเจอ
เจ้าต้องการอะไร
หากข้าเป็นเจ้า
ข้าจะส่งยาถอนพิษมาทันที
จากนั้นก็ป้อยอข้าเสียหน่อย
คุกเข่าคำนับข้าอีกสักสองสามรอบก็ดี
ถ้าเกิดเราช่วยเจ้า แล้วเจ้าไม่รักษาเราเล่า
แต่ถ้าเจ้าไม่ให้ยาถอนพิษข้ามาก่อน
เจ้าจะรู้ได้อย่างไร ว่าข้าจะรักษาเจ้าไหม
ชักง่วงแล้วสิ
หลับไปสักสามสี่วันดีกว่า
ถึงตอนนั้นพวกเจ้าคง...
- นายน้อย - นายน้อย
ข้า ฉลู ขอสาบานต่อเทพเจ้า ว่าจะไม่บังอาจทำเช่นนี้อีกแล้ว
ใช่แล้ว นายน้อย วางใจเถิดขอรับ
เราไม่บังอาจทำเช่นนี้แล้ว
เจ้าจะเสียงดังทำไม
ตกลงจะให้ข้าหลับหรือไม่
นายน้อย
มัวรออะไรอยู่อีก
เอายาถอนพิษให้ข้าได้แล้ว
- เร็วสิ - ได้ๆ
นายน้อย
รู้สึกดีขึ้นหรือยังขอรับ
ไหวไหมขอรับ
ยาถอนพิษของพวกเจ้าได้ผลดีเลยนะ
แน่นอนสิขอรับ
แล้วยาถอนพิษของท่าน ได้ผลดีเหมือนกันไหม
ยาถอนพิษอะไร
ไอ้เด็กนี่
ข้าล้อเล่น ข้าพกยาถอนพิษมาด้วย
เหตุใดเมื่อกี้ไม่ลองค้นตัวข้าดู
เจ้าสองคนไม่ควรเชื่อใจใครง่ายๆ นะ
เข้าใจไหม
- ขอรับ - ขอรับ
ไม่สิ
- เราเชื่อใจท่าน - เราเชื่อใจท่าน
รับไป
นี่ยาถอนพิษ
เจ้าฉลู
เหลือให้ข้าบ้างสิ
เหตุใดเหลือแค่เม็ดเดียว
เม็ดเดียวก็ช่วยเจ้าได้
เป็นเช่นไรบ้าง
ไม่เจ็บแล้ว
ยาถอนพิษนี่ได้ผลดีเลย
เป็นเช่นนั้นก็ดี
อย่างไรเสียขาหมูตุ๋น ก็ไม่ได้มีพิษอยู่แล้ว
เหตุใดถึงไม่เอะใจบ้างเล่า
ข้าไม่ได้เป็นคนปรุงน้ำหมักสิบปีนั่น
จะใส่ยาลงไปในน้ำหมักได้อย่างไร
แล้วเหตุใดข้าถึงเจ็บตรงนี้
ตรงที่เจ้ากด
เป็นจุดฝังเข็มที่พลังลมปราณ และโลหิตไหลมาบรรจบกันพอดี
ฉะนั้น ต่อให้เจ้าไม่โดนวางยา
กดไปก็เจ็บอยู่ดี
แต่เมื่อพลังลมปราณ และโลหิตของเจ้าไหลเวียนปกติ
เจ้าจึงไม่เจ็บแล้ว
เจ้า...
- เจ้ามะแม... - เป็นอะไรไป
เจ้าฉลู
เจ้าฉลู เจ้าเป็นอะไร
เกิดอะไรขึ้น
เขาโลภมาก เลยกลืนยาถอนพิษไปมากโข
ขาหมูตุ๋นไม่มีพิษก็จริง
แต่ยาถอนพิษน่ะคือยาพิษ
- ไอ้เด็กเมื่อวานซืนนี่ ข้า... - ตาเจ้าแล้ว
เจ้าฉลู เจ้ามะแม
ขอบใจที่คอยรับใช้ข้านะ
ส่วนมื้อนี้ ข้าเลี้ยงเอง
จากนี้เราก็ทางใครทางมัน ขออย่าพานพบกันอีกเลย
เจ้า...
- เจ้า... - เจ้า...
อย่าขยับเชียว
หากเจ้าขยับ มันจะฉกเจ้าให้ตาย
เจ้าเด็กตัวแสบ
อย่างไรเจ้าก็หนีข้าไม่พ้นหรอก
เจ้ามะเส็ง ในที่สุดเจ้าก็มา
เราเผอิญหลงกลไอ้เด็กเมื่อวานซืนเข้า
เจ้าสองคนแก่จนจะลงโลงอยู่แล้ว
ยังมิวายโดนเด็กหลอกต้มเสียได้
เจ้าฉลู เจ้ามะแม
เจ้าจะยังมีหน้าไปพบคนอื่นได้อย่างไร
เอาล่ะ เจ้ามะเส็ง หยุดพล่ามเสียที
รีบเอายาถอนพิษมาให้เรา
เจ้านี่เป็นแค่เด็ก ที่ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม
จะไปมีปัญญาหายาพิษร้ายแรง มาได้อย่างไรกัน
หากเป็นท่านปี้เฉอผู้นี้แล้วล่ะก็ พิษใดๆ ข้าก็ถอนได้
วางใจเถิด
ข้าไม่ให้ยาถอนพิษเจ้าหรอก
- เจ้ามะเส็ง - เจ้า...
บ้าเอ๊ย
ข้าขอถามเจ้าสองคนหน่อย
เจ้าบอกว่าจะทิ้งร่องรอย ไว้ให้ข้าตามหาเจอ
ไหนเล่าร่องรอยของเจ้า
หากข้าไม่แฝงตัวมากับสาวกผู้ภักดี
ข้าจะตามหาพวกเจ้าเจอไหม
นี่เจ้าคิดจะทิ้งข้า แล้วหวังฮุบสมบัติไว้เอง
อย่างนั้นหรือ
แต่พวกเจ้าไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก
สมบัตินั่น
หากต้องแบ่งกันถึงสามคน คงได้น้อยเกินไป
แต่ไม่ต้องห่วง
พวกเจ้านอนรอความตายไปเถิด
สมบัติจะตกเป็นของข้าคนเดียว
ช่วยด้วย มีคนโดนฆ่า
ข้า...
เจ้าเด็กตัวแสบ
ฉลูกับมะแมตายไปแล้ว
ต่อไปก็ตาเจ้า
ท่านมะเส็ง
ข้ารู้ว่าท่านไม่ฆ่าข้าหรอก
ป่านนี้แผนที่ในกระเพาะข้า คงย่อยหมดแล้ว
ต่อให้ท่านแหวกท้องข้าดู ก็คงหาไม่พบ
หากท่านอยากได้สมบัติ
ก็ต้องพึ่งข้าไม่ใช่หรือ
เจ้าฉลาดไม่เบา
แน่นอนขอรับ
ว่าแต่ไม่เอางูพวกนี้ออกหรือ...
งูพวกนี้เรียกว่าไหมมรกต
หรือเรียกอีกอย่างว่าซากหนอน
หากข้าไม่สั่ง
งูพวกนี้ก็จะอยู่กับเจ้าไปตลอด
รู้สึกอย่างไรบ้างเล่า
ก็คันๆ เจ็บๆ
แล้วก็ชาด้วย
เพียงข้าดีดนิ้วครั้งเดียว
เจ้าก็จะถูกรัดด้วยสัมผัส ที่กระตุ้นความรู้สึกทั้งปวง
แต่สัมผัสแสนเย้ายวนนั้น
ใช่ว่าทุกคนจะชอบหรอกนะ
ดีขนาดนั้นเชียวหรือ
ข้าว่าข้าไม่เอาดีกว่า
ท่านมะเส็ง
ท่านต้องการแค่สมบัติมิใช่หรือ
ไม่เห็นต้องฆ่าข้าเลย
เกิดสมุนท่านขัดคำสั่ง
กัดข้าขึ้นมาเพราะข้าตัวหอมเล่า
ข้าจะทำเช่นไร
ข้ารู้ว่าลำพังข้าจับตาดูเจ้าไม่ไหว
ข้าก็เลยฝากให้เจ้าพวกนี้ช่วยดูแทน
นี่...
หากข้าเดินไปตามถนนด้วยสภาพนี้ ทุกคนคงได้แตกตื่นเป็นแน่
จะพาท่านไปหาสมบัติได้อย่างไร
เอาพวกมันออกไปจากตัวข้าเถอะ
- ที่เจ้าพูดก็มีเหตุผล - ใช่ไหมล่ะ
ฟังเจ้าไว้ก็ไม่เสียหลาย
ว่าแล้วว่าท่านต้องมีเหตุผล
เชิญเลยขอรับ
นี่มัน...
เรียบร้อย ทีนี้ใช้ได้หรือยัง
เจ้าคงไม่ทำให้ใครตกใจกลัวแล้ว
แต่พวกมัน...
นี่...
พวกมันเชื่องจะตายไป
หากเจ้าไม่ซี้ซั้วเดินไปทั่ว พวกมันก็จะอยู่นิ่งๆ
แต่ถ้าเจ้าคิดทำอะไรพิเรนทร์ๆ ล่ะก็
คมเขี้ยวหวานๆ ของมัน...
ได้ฝังที่ตัวเจ้าแน่
ข้า...
ข้าไม่เล่นตุกติกหรอก
ช่วยเอามันออกไปไม่ได้หรือ
ท่านมะเส็งผู้สูงศักดิ์และยิ่งใหญ่
ท่าน...
ปล่อยข้าไปเถิดนะ
- เจ้าร้องขอความเมตตาหรือ - ขอรับ
เลิกหาได้แล้ว
พวกมันเคลื่อนไหวแบบไม่ทิ้งร่องรอย
เจ้าหาพวกมันไม่เจอหรอก
- ลึกลับจริง - บอกมาซิ
สมบัติอยู่ที่เขาเอ๋อเหมยใช่ไหม
แน่นอนสิขอรับ
คืนนี้ข้าจะได้เห็นสมบัติไหม
ไม่ใช่แค่ได้เห็นนะขอรับ ท่านจะได้เอาติดไม้ติดมือไปด้วย
นำทางไปเลย
(โรงเตี๊ยมเซียนเค่อไหล)
แม่นางเถี่ย
เจ้าเจอสหายแล้วหรือยัง
ยังเจ้าค่ะ
แม่นางเถี่ย หากเจ้าไม่ว่าอะไร ข้าช่วยตามหาเขาได้
ข้าไม่ขอรบกวนท่าน ด้วยเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ คุณชายฮวา
ข้าจะค่อยๆ ตามหาเขาไป
- แวะมาดูก่อน - เร่เข้ามา
ต่อให้นักพรตเต๋าแห่งเขาเอ๋อเหมย เอาชนะท่านปี้เฉอได้
พวกเขาก็กำจัดงูพวกนี้ออกไปไม่ได้
เจ้าเด็กตัวแสบ
อย่าคิดจะเล่นพิเรนทร์เชียว
พวกงูแสนสวยบนตัวเจ้านั้น ข้าเลี้ยงมากับมือ
นอกจากข้าแล้ว พวกมันไม่ฟังคำสั่งใครหรอก
ท่านมะเส็ง
ท่าน...
เหตุใดถึงสุดยอดเช่นนี้
รู้แม้กระทั่งว่าข้าคิดอะไรอยู่
ท่านหลักแหลมที่สุดในโลกหล้าเลย
หยุดพูดจาเหลวไหล
- แล้วเดินไปเร็วๆ - ทางนี้ขอรับ
เจ้าเด็กตัวแสบ
เหตุใดยังไม่ถึงอีก
ท่านว่าช้าไปหรือ
ข้าบอกเลยนะ
หากไม่มีข้า ถึงท่านรู้จักสถานที่นี้ดี
เพียรหาไปเจ็ดวันเจ็ดคืน ท่านก็หาไม่เจอหรอก
หยุดพล่ามเสียที พาข้าไป
ท่านก็ตามมาให้ทันแล้วกัน
เจ้าเด็กตัวแสบ กล้าวิ่งหนีหรือ
ถึงแล้ว
เจ้าเด็กตัวแสบ
วิชาตัวเบาเจ้าไม่เลวนี่
ก็แน่สิขอรับ
ก่อนจะไปถึงขุมทรัพย์ ชมข้าให้บ่อยๆ เล่า
เพราะเมื่อเจอสมบัติ ท่านจะได้ทรมานข้าจนตายสมใจไง
ที่นี่ลับตาคน
เหมาะแก่การซ่อนสมบัติเสียจริง
ไหนเล่าทางเข้า
เจ้าเด็กตัวแสบ
เจ้าหายหัวไปไหน
เผยตัวออกมา
ออกมาสิ เจ้าเด็กตัวแสบ
เจ้าหนีไม่รอดหรอก
ฟังให้ดี
หากเจ้ายังไม่เผยตัว ข้าจะผิวปาก
เมื่อใดที่ข้าผิวปาก
เจ้าจะตายอย่างทรมาน
หนึ่ง
สอง
- สาม - นี่
จะรีบร้อนไปไหนกัน
สมบัติอยู่ทางนี้ มาสิขอรับ
ขึ้นมาทางนี้ เร็วเข้า
ทางเข้าอยู่นี่
เห็นไหม หากข้าไม่พามา ท่านก็หาไม่เจอหรอก
ซ่อนไว้มิดจริงๆ
หากไม่มีแผนที่ของเยี่ยนหนานเทียน
คงไม่มีผู้ใดดั้นด้นมาถึงนี่ได้
- ไปกันเถิด - มาเร็วเข้า
มืดอะไรเช่นนี้
ทีนี้สว่างขึ้นหรือยัง
ฟังนะ
ข้าเตรียมตัวเพื่อการเดินทางครั้งนี้ มานานแล้ว
ดูนี่สิ
คบเพลิงนี่ราคาตั้งสามร้อยตำลึง
ได้มาจากวิหคเพลิงเฒ่า
ใช้ได้ทั้งวันทั้งคืนโดยไม่ดับ
- สุดยอดไปเลยนะขอรับ - ใช่
ลองดูของข้านะ
เจ้าก็มีหรือ
- ราคาสามตำลึง - นี่...
ไอ้วิหคเพลิงเฒ่า...
กล้าดีอย่างไรมาหลอกข้า
เดี๋ยวข้าจะกลับไปจัดการมัน
เกิดอะไรขึ้นกัน
นี่...
เหตุใดถึงมีคนมานอนตรงนี้
นี่...
เขาตายแล้ว
ตายแล้วหรือ
มีอีกคน
เขาก็ตายแล้ว
ตรงนี้อีกคน
สามมือกระบี่แห่งจินหลิง
เมื่อพวกเขารวมพลังกัน แม้แต่ทองก็ทำลายได้
รู้จักพวกเขาด้วยหรือ
พวกเขาตายแล้วแต่ร่างยังอุ่นๆ อยู่
หมายความว่าคนที่สังหารพวกเขา ยังอยู่ในถ้ำแห่งนี้
เป็นไปไม่ได้
คนอื่นจะรู้เรื่องถ้ำนี้ได้อย่างไร
เยี่ยนหนานเทียนทุ่มเท ซ่อนสมบัติของเขาอย่างดี
เขาวาดแผนที่ออกมาแค่แผ่นเดียว
แล้วมันก็อยู่ในมือเจ้า
เจ้าได้บอกคนอื่นหรือเปล่า
ใครน่ะ
เดาได้ถูกต้องแล้ว
คนที่ฆ่าสามมือกระบี่แห่งจินหลิง
ยังอยู่ในถ้ำนี้จริงๆ
คนผู้นั้นคือข้าเอง
เจ้าคือค้างคาวเทานี่
งั้นเจ้านกฮูก...
ในเมื่อค้างคาวเทาอยู่ที่นี่
เจ้านกฮูกก็อยู่ไม่ไกลกันหรอก
สิบสองนักษัตรเป็นที่รู้จักมาช้านาน
แต่เขากลับไม่ระวังหลัง
เวลาที่คุยกับคนอื่น
พ่อหนุ่ม หาที่นี่เจอได้อย่างไร
เจ้าเป็นคนบอกเองไม่ใช่หรือ
ว่าอย่างไรนะ
เยี่ยนหนานเทียนวาด แผนที่ขุมทรัพย์ไว้แค่แผ่นเดียว
ถ้าเจ้าไม่ได้บอก เราจะหาทางมาที่นี่ได้อย่างไร
เจ้าขอให้เราช่วย
เจ้าอยากให้เราสังหารค้างคาวเทา
เจ้าจะได้ฮุบสมบัติไว้คนเดียว
จะกลับคำพูดหรือ
ได้ขอให้คนอื่นช่วยหรือไม่
ถึงจะยังเด็ก แต่เจ้ามีเล่ห์เหลี่ยมมาก
- ข้าจะสังหารเจ้าเสีย - ก็เอาสิ
สังหารข้าเลย
เจ้านกฮูก
เจ้าจะฆ่าเด็กหนุ่มคนนี้ ด้วยเหตุอันใด
เหตุใดเจ้าถึงห้ามข้า
หรือว่า
เจ้าเชื่อสิ่งที่เจ้าเด็กนี่พูดหรือ
ข้าแค่สงสัย
อย่างไรแผนที่ก็มีแค่แผ่นเดียว
เหตุใดคนพวกนี้ถึงมาที่นี่ได้
ใช่เลยขอรับ
เราเป็นสหายกันมา 20 ปี
ทุกคนในยุทธภพรู้ว่า ข้าจะตามค้างคาวเทาไปทุกที่
หรือว่า
เจ้าไม่เชื่อแม้แต่ข้าอย่างนั้นหรือ
ข้าโดนข่มเหงรังแกจนชิน
ข้าก็ย่อมไม่เชื่อใจใครทั้งใจ เป็นธรรมดา
ก็ดี
เจ้าคงอยากฮุบสมบัติไว้คนเดียวสินะ
เลยจะถือโอกาสนี้สังหารข้าทิ้งเสีย
เจ้าหนู
เหตุใดจึงสงบปากสงบคำนักเล่า
ข้ากำลังจะขอบคุณเลย
แปลกเสียจริง
เหตุใดเจ้าถึงไม่หนีไป
เหตุใดข้าถึงต้องหนีด้วย
งูพิษหรือ
เจ้างูแสนสวย
เขาต่างหากที่เป็นคนขู่เจ้า
ไม่ใช่ข้า
เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้ อย่ากัดข้านะ
เข้าไปข้างในเร็ว
เข้าไปข้างในสิ
มีคนมา
เจ้าเป็นใคร
แล้วเจ้าเป็นใคร
เจ้าไม่รู้หรือว่าข้าเป็นใคร
ข้าคือ
หัวหน้ากองอารักขาติดอาวุธใน 17 มณฑล
หมัดเหล็กไร้เทียมทานแห่งมณฑลจง
จ้าวเฉวียนไห่
ชื่อยาวเสียจริง
แต่ก็เข้าท่าไม่เบา
แล้วรู้ไหมว่าข้าเป็นใคร
บอกข้ามาสิ
ข้าคือ...
นักบุญของเหล่าอสรพิษ สุดยอดปรมาจารย์กระบี่
ราชาแห่งราชัน
ชายไร้เทียมทานที่สยบผู้ที่อยากลองดี
ทั่วทั้ง 13 มณฑล
องค์ชายอวี้ ผู้ที่ทำให้ปฐพีแตกเป็นเสี่ยงๆ
ไม่เห็นเคยได้ยินว่ามีคนเช่นนี้ อยู่ในยุทธภพด้วย
ไปถามอาจารย์เจ้าดูสิ ว่าเคยได้ยินชื่อข้าหรือไม่
เหล่าผู้อาวุโสในยุทธภพ แค่ได้ยินชื่อข้า
ก็ต้องโค้งคำนับให้
เจ้าก็แค่เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม
กล้าพูดจาเหลวไหลเช่นนี้ได้อย่างไร
ขนาดลูกชายข้ายังแก่กว่าเจ้ามากโข
ไม่รู้เลยสินะว่า
เมื่อขึ้นไปจนถึง ขั้นสูงสุดของวิทยายุทธ์แล้ว
เราจะกลับมาหนุ่มได้อีกครั้ง
เอาเถอะ
วันนี้ข้าสังหารคนไปเยอะแล้ว
ข้าขี้เกียจสังหารใครเพิ่มอีก
เจ้าดูแข็งแกร่งใช้ได้
รีบไปเสียดีกว่า
คิดว่าจะทำให้ข้า กลัวหัวหดได้อย่างนั้นหรือ
ลองมองคนที่นอนตาย เรียงรายอยู่นี่ดูสิ
สามมือกระบี่แห่งจินหลิง
ท่านปี้เฉอ
ยังมีอีกสองคน
จำค้างคาวเทากับนกฮูกไม่ได้หรือ
- เจ้าสังหารพวกเขาอย่างนั้นหรือ - จะตกใจอะไรนักหนา
ตอบข้ามาสิ
เจ้าคิดว่าใครแข็งแกร่งกว่ากัน
เจ้าหรือพวกเขา
ข้า...
ข้าไม่แข็งแกร่งเท่าพวกเขาอยู่แล้ว
แต่ข้าเองก็ดั้นด้น หาทางมาจนถึงที่นี่ได้
ถ้าข้าปล่อยให้เจ้าขู่ข้าได้
ข้าคงไม่พอใจตัวเองเป็นแน่
ถ้าเจ้าแสดงวิชาให้ข้าเห็นเมื่อไหร่
ข้าจะรีบไปจากที่นี่ทันที
เจ้าอยากเห็นวิชาของข้าหรือ
ใช่
ก็ย่อมได้ เอาแบบนี้ดีไหม
ถ้าเจ้าฆ่างูเล็กๆ ที่อยู่บนตัวข้าได้
โดยไม่ทำข้าบาดเจ็บ
เจ้าเอาสมบัติไปได้เลย
พูดจริงหรือ
ผู้อาวุโสจะโกหกผู้ที่อ่อนกว่า ด้วยเหตุอันใดเล่า
คราวนี้ใครอีก
- ฝีดาบฉับไวมาก - อย่าไปกลัว
มาหลบข้างหลังข้า ข้าจะปกป้องเจ้าเอง
ขอบคุณขอรับ
รู้ไหมว่าพวกเขาเป็นใคร
เอ่อ...
สตรีทางซ้ายมือ...
ดาบเกล็ดหิมะ หลิ่วอวี้หรู
ฝีมือนางยอดเยี่ยมไร้ที่ติ
ส่วนอีกคนคือกระบี่มังกร เฝิงเทียนอวี่
ฝีดาบเขาฉับไว เป็นที่รู้กันว่า ยากจะหาใครเปรียบได้
จ้าวเฉวียนไห่
มาทำอะไรที่นี่
คือว่า...
ดาบเกล็ดหิมะ
ไม่ได้เจอกันเสียนาน
พวกเจ้ารู้จักกันสินะ
ถึงพวกเจ้าจะร่วมมือกัน ข้าก็ไม่กลัวหรอก
- เจ้า... - เฉวียนไห่
เหตุใดถึงพาศิษย์เจ้ามาด้วย
เหตุใดเขาถึงดูแปลกตาเช่นนี้
เขาไม่ใช่ศิษย์ข้า
นี่คือท่านผู้เฒ่าอวี้
ท่านผู้เฒ่าอวี้หรือ
เจ้าทั้งคู่ควรหยุดต่อสู้กันเสีย
ฟังนะ
นั่นคือสามมือกระบี่ แห่งจินหลิงผู้เลื่องชื่อ
นี่คือท่านปี้เฉอแห่งสิบสองนักษัตร
ส่วนตรงนั้นคือค้างคาวเทาและนกฮูก
ท่านผู้เฒ่าอวี้ผู้นี้ เป็นคนสังหารพวกเขาทุกคน
เอาเถอะ
จะไปบอกพวกเขาให้ได้อะไร
แม่นางหลิ่ว
ข้าขอถามว่าเจ้ามีแผนที่ขุมทรัพย์ อยู่กับตัวใช่หรือไม่
ใช่แล้ว
เฝิงเทียนอวี่ เจ้าก็มีเหมือนกันใช่ไหม
แน่นอน
ไม่เช่นนั้นข้าจะมาที่นี่ได้อย่างไร
น่าสนใจยิ่งนัก
แสดงว่ามีแผนที่ขุมทรัพย์ตั้งหกแผ่น
น่าแปลกจริงๆ
ผู้เฒ่าอวี้พูดถูก
เอาอย่างนี้ดีไหม
ไปสำรวจถ้ำกันก่อน
ถ้ามีสมบัติจริงๆ
พวกเจ้าก็สู้แย่งชิงกันให้เต็มที่เลย
หัวหน้ากองอารักขานี่ฉลาดจริงๆ
พวกเจ้า ตามข้ามา
เจ้างูแสนสวย
ถ้าเกิดต้องสู้กันจริงๆ อย่ากัดข้าเลยนะ
ข้าต้องทำเช่นไร เจ้าถึงจะยอมเชื่อฟังข้า
หากข้าเดินไปตามถนนด้วยสภาพนี้ ทุกคนคงได้แตกตื่นเป็นแน่
จะพาท่านไปหาสมบัติได้อย่างไร
เอาพวกมันออกไปจากตัวข้าเถอะ
ท่านผู้เฒ่า
งูกลับไปหาท่านหลังจากท่านผิวปาก
ถ้าข้าจับงูพวกนั้น
ป่านนี้คงโดนกัดตายไปแล้ว
เจ้านี่ฉลาดไม่เบา
ข้าจะบอกอะไรให้นะ
ที่ท่านปี้เฉอตาย
ก็เพราะเขาถูกเขี้ยวเล็กๆ ของพวกมันกัดเข้าให้อย่างไรเล่า
ท่านปี้เฉอบอกว่าตัวเอง เป็นเหมือนอสรพิษร้าย
แต่กลับถูกงูเล็กๆ กัดตาย
ท่านผู้เฒ่า ข้าต้องขออภัย ที่เมื่อครู่ล่วงเกินท่าน
อย่าเก็บมาใส่ใจเลยนะขอรับ
อย่าห่วงไปเลย
ท่านผู้เฒ่า
ท่านฝึกวิชาลี้ลับ
ที่ทำให้ท่านกลับมาเป็นหนุ่มได้ อย่างนั้นหรือ
จะว่าอย่างไรดี...
อย่าไปพูดถึงมันเลย
มาๆ ตามข้ามา
มีใครอยู่ไหม
พวกปีศาจห้าขวบมาทำอะไรที่นี่
พวกเขาเป็นใครหรือ
ท่านผู้เฒ่า ท่านเคยได้ยินชื่อ กรงเล็บอินทรีสลาตัน
แห่งตระกูลหวายหนานหวังหรือไม่
ชายที่อยู่ทางซ้าย คือประมุขพรรคกรงเล็บอินทรี
ชายผู้ทำเหมือนคนเป็นไก่ หวังอีจวา
ทำเหมือนคนเป็นไก่หรือ
- ฉายาอะไรล่ะนั่น - นี่
เขาตั้งให้ตัวเองน่ะขอรับ
ไม่ว่าจะเป็นใครหน้าไหน
ก็เป็นเพียงไก่สำหรับเขา
ถ้าถูกกรงเล็บเขาขย้ำก็ไม่รอดแน่
อวดดีเสียจริง
นักบวชจีวรเหลืองที่ประจันหน้ากับเขา
คือไต้ซือหวางจี แห่งวัดไก่ขันในหุบเขาอู่ไถ
หวางจีกับอีจวาอย่างนั้นหรือ
เกิดมาเป็นศัตรูคู่แค้นกัน หรืออย่างไร
ศัตรูคู่อาฆาตหรือ
อีกสามคนที่อยู่ข้างหลัง คงเป็นกองหนุนของพวกเขา
ถูกต้อง
ข้างหลังไต้ซือหวางจี คือท่านคฤหัสถ์เซี่ยวอวิ๋น
ส่วนคนสองคนที่อยู่ข้างหลังหวังอีจวา
คืออาจารย์ซุน แห่งพรรคมือกระบี่เทียนหนาน
และท่านชิว อาจารย์เจ็ดแห่งพรรคเจ้อตงชิว
พรรคที่เลื่องชื่อเรื่องวิชาหอก
น้องชิว สบายดีหรือไม่
เรียกใครว่าน้องชิว
เจ้าหนู เจ้ารู้จักข้าหรือ
เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
เจ้าไม่รู้จักข้า แต่ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร
ข้ายังตั้งใจพาจ้าวเฉวียนไห่ ดาบเกล็ดหิมะ
และเฝิงเทียนอวี่มาช่วยเจ้าด้วย
ไม่ต้องเกรงกลัวอะไรแล้ว จัดการเซี่ยวอวิ๋นได้เลย
ส่วนเจ้านักบวชหวางจี ข้าจะสังหารให้เอง
ไอ้พวกปลิ้นปล้อน
ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะมีกำลังเสริม
จะมาข่มเหงเราอย่างนั้นหรือ
หวังอีจวา
ถ้าวันนี้พวกเจ้าสังหารข้าได้
ชื่อเสียงของพรรคกรงเล็บอินทรี ก็คงป่นปี้ย่อยยับ
ใครสนเรื่องชื่อเสียงกันเล่า
อาจารย์หวังอีจวาของพวกเรา ไม่เคยสนใจเรื่องเช่นนั้นอยู่แล้ว
เจ้าเป็นใครกันแน่
นี่
ข้าอุตส่าห์มาช่วยแท้ๆ แต่ถามว่าข้าเป็นใครอย่างนั้นหรือ
- บอกเขาไปสิ - ขอรับ
คือว่า...
นี่คือนักบุญของเหล่าอสรพิษ
สุดยอดปรมาจารย์กระบี่ ราชาแห่งราชัน
ชายไร้เทียมทานที่สยบผู้ที่อยากลองดี
องค์ชายอวี้ ผู้ที่ทำให้ปฐพีแตกเป็นเสี่ยงๆ
เจ้าตกบางคำไปนะ
ช่างเถอะ
หากไม่เคยได้ยิน ชื่อเสียงเรียงนามของข้า
ก็แสดงว่าเจ้าต้องไร้การศึกษายิ่งนัก
เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างเจ้า
กล้าอ้างยศศักดิ์เช่นนั้นหรือ
ท่านผู้เฒ่ามีพลังภายในแก่กล้า
สามมือกระบี่แห่งจินหลิง
ค้างคาวเทา นกฮูก และท่านปี้เฉอ
ล้วนถูกท่านผู้นี้สังหาร
แถมยังมีงูอยู่บนตัวด้วย
เอาเถอะ จะไปบอกพวกเขาให้ได้อะไร
เจ้ารู้ได้อย่างไรว่า มีคนตายมากมายขนาดนั้น
- เจ้าเห็นกับตาหรืออย่างไร - ใช่แล้ว
ศพพวกเขานอนเรียงรายอยู่ข้างนอก
เอาเถอะ
พวกเจ้าทุกคนมาหาสมบัติใช่หรือไม่
หมายความว่าแต่ละคน มีแผนที่ขุมทรัพย์ด้วยใช่ไหม
ช่างโง่เขลาเสียจริง
ไม่ลองคิดดูให้ดีเล่า
ว่าเหตุใดถึงมีแผนที่ขุมทรัพย์ หลายต่อหลายแผ่น
ไม่คิดว่ามันน่าสงสัยหรือ
ควรจะเข้าไปสำรวจก่อนไม่ใช่หรือ
จะทะเลาะกันไปเพื่อเหตุใด ถ้าเกิดไม่มีสมบัติอะไรเลยเล่า
ไม่เสียแรงเปล่าหรือ
ใช่แล้ว
ไม่มีอะไรยืนยันได้ว่ามีสมบัติแน่แท้
ไว้เห็นสมบัติก่อน แล้วค่อยมาสู้กันก็ยังไม่สาย
ข้างหน้ามีประตู
(ดิน สายฟ้า ไฟ ทะเลสาบ)
หวางจี หวังอีจวา
ทั้งสองคนเป็นอาจารย์ของพรรคตัวเอง
งานง่ายๆ เช่นนี้ ให้พวกเจ้าทำแล้วกัน
"สวรรค์ ลม น้ำ ขุนเขา
ดิน สายฟ้า ไฟ ทะเลสาบ"
สวรรค์ ขุนเขา สายฟ้า ไฟ
ลม น้ำ ดิน ทะเลสาบ
สวรรค์ น้ำ ขุนเขา สายฟ้า
ลม ไฟ ดิน ทะเลสาบ
สวรรค์
น้ำ
ขุนเขา
สายฟ้า
ลม ไฟ ดิน ทะเลสาบ
คำบรรยายโดย: อธิชา แก้วสุขสมบัติ